Psychoanalityk jungowski, psycholog, specjalista psychoterapii traumy i interwencji kryzysowej

Od 2008 roku kieruję pracą zespołu Centrum Terapii i Kreatywności (dawnym Centrum Terapii i Interwencji Kryzysowej). Na przestrzeni ostatniej dekady byłem związany z Polskim Towarzystwem Psychologii Analitycznej, gdzie pracowałem na rzeczy budowania środowiska analitycznego w Polsce. Obecnie pozostaję indywidualnym członkiem IAAP (International Association for Analytical Psychology).

 

Parę słów o jungowskiej psychoanalizie

Ukierunkowana jest na indywiduację rozumianą jako rozwijanie wewnętrznego potencjału. I nie chodzi tu o osiągniecie wszystkich możliwości, ale o dokonanie właściwego wyboru i podążanie za życiowym procesem. Tak więc analiza zorientowana jest na wgląd (jest analityczna), potrzebuje czasu, cierpliwości i systematyczności, gdyż poznanie źródeł własnej natury wymaga badania nieświadomych części psychiki m. in. poprzez; refleksyjny dialog, analizę snów i skojarzeń, pracę z aktywną wyobraźnią oraz rutynę wyłaniającą się w toku spotkań. Parafrazując jednego z jungowskich psychoanalityków, najbliższego mojemu rozumieniu - Marie-Louise Von Franz - można powiedzieć, że analiza jest podróżą w głąb siebie, procesem wzrastania w dół i zakorzeniania się w życiu. Czasami jedyną i konieczną drogą ku lepszemu, prowadzącą przez najmroczniejsze zakamarki duszy. Jest też łykiem gorzkiej wody, bo tak smakuje prawda na własny temat. Analiza wprawia nas w ruch - prowadzi w górę, z nieświadomości od świata racjonalnego oraz w dół - do świata kompleksów i Cienia, czyli do wnętrza duszy i istoty naszej psychiczności. Jest także ruchem w przód i ruchem w tył. Niczym Hermes porusza nas we wszystkich płaszczyznach łącząc ożywczą energię ducha i materii.

 

Psychoanaliza jungowska jednoczy w sobie dwa wymiary; redukcyjny, bliższy freudowskiej psychoanalizie, ukierunkowanej na poszukiwaniu przyczyn nerwicowych objawów w zdarzeniach z przeszłości, co jest znacznie bliższe psychoterapii jako takiej oraz wymiar prospektywny, stawiający przed nami pytanie, dokąd zmierzamy i na ile obrany kierunek jest tożsamy z naszym wewnętrznym procesem życiowym.

 

Trochę o interwencji kryzysowej i terapii traumy

Obie metody są formami krótkoterminowego oddziaływania psychologicznego, skoncentrowanego na przywróceniu równowagi psychicznej sprzed stanu kryzysu i/lub pozbyciu się uporczywych objawów, które powstały na skutek trudnych doświadczeń, jak; pojawiające się mimowolnie stany lękowe, przykre wspomnienia i obrazy dotyczące urazu. Koszmary senne, poczucie zagrożenia, uczucie napięcia i lęku. Charakteryzują się także (szczególnie w doświadczeniach traumatycznych) unikaniem miejsc, czynności, sytuacji i ludzi związanych z przykrym doświadczeniem.

Stosuję terapię EMDR (przetwarzanie za pomocą ruchu gałek ocznych), przedłużoną ekspozycją (PE) oraz klasyczne metody pracy, powszechnie uznawane w prowadzeniu interwencji kryzysowej.

 

Z kim pracuję

 

Z mężczyznami:

  • Wkraczającymi lub mającymi trudność z zaadoptowaniem się do drugiej połowy życia
  • zmagającymi się z problemami wynikającymi z braku lub z trudnej relacji z ojcem
  • mającymi trudności z określeniem własnej drogi i/lub roli w życiu
  • przeżywającymi różnego rodzaju kryzysy - osobiste i zawodowe
  • cierpiącymi z powodu stanów lękowych i depresyjnych
  • nie mającymi poczucia przynależności do męskiego świata
  • uwikłanymi w skomplikowaną relację z matką
  • mającymi poczucie niezręczności w kontaktach z kobietami
  • doświadczającymi zaburzonego poczucie własnej wartości
  • odczuwającymi brak celu i sensu w życiu
  • potrzebującymi zmian ale nie wiedzących od czego zacząć

 

Z kobietami:

  • porzuconymi przez ojców
  • mającymi surowe i jednocześnie „doskonałe” matki
  • znajdującymi się w toksycznej relacji
  • zdradzanymi i po rozstaniu
  • żyjącymi w asymetrycznych związkach (dominacja - uległość)
  • przechodzącymi przez kryzys w związku
  • wkraczającymi w drugą połowę życia
  • Idącymi przez życie samotnie
  • Poszukującymi znaczeń oraz własnej drogi
  • z niską samooceną
  • zmagającymi się z depresją, także tą poporodową

Czasami współpracuję z mediami w zakresie popularyzacji wiedzy psychologicznej i problemów psychoterapii.

 

O mnie w mediach: