To postępujący stan braku równowagi psychicznej, wywołany sytuacjami zewnętrznymi takimi jak, wypadek komunikacyjny, utrata ciąży, ciężka choroba, czy rozstanie oraz przeżyciami wewnętrznymi (intrapsychicznymi) konfrontującymi nas z uczuciem pustki, bezradnością, samotnością, czy utratą fundamentalnych wartości życiowych.

 

Do najtrudniejszych sytuacji życiowych można zaliczyć doświadczenie zagrożenie życia lub zdrowia własnego lub bycie świadkiem zagrożenia życia lub zdrowia innych osób. Silny kryzys wywołuje ostry i przewlekły stres, często pojawiają się stany lękowe, a także zachowania agresywne. Ludzie popadają w apatię oraz stany depresyjne. Powracają przykre myśli i obrazy dotyczące zdarzenia. Wiele osób ma problemy z zasypianiem, cierpi z powodu bezsenności i koszmarów sennych. Doświadcza poczucia zagrożenia i obawia się utraty zmysłów. Kryzys wpływa znacząco na relacje rodzinne, towarzyskie i zawodowe. Inni tego nie rozumieją, nie wiedzą co przeżywa osoba w kryzysie, dlatego mogą być wyciągane pochopne wnioski i formułowane niesprawiedliwe i krzywdzące oceny. Osoby w kryzysie narażone są na utratę pracy, bo ich wydajność spada. Mają problemy z zapamiętywaniem i odpamiętywaniem podstawowych informacji, często tracą koncentrację. Czynności podstawowe wykonywane dotychczas wręcz automatycznie, stają się trudne w realizacji lub niemożliwe. Im dłużej trwa stan kryzysowy, tym większe są jego następstwa i straty na każdym polu aktywności życiowej. Przewlekły i silny stres prowadzi do utraty poczucia sensu w życiu. Staje się długotrwałym cierpieniem, prowadzącym do depresji i myśli samobójczych. Uszkadza nie tylko pamięć ale i możliwość odczuwania i przeżywania emocji. Wiele osób relacjonuje pustkę emocjonalną, wyzucie z emocji.

 

Czym jest interwencja kryzysowa?

Jest skuteczną i krótkoterminową formą pomocy psychologicznej, skierowaną na powstrzymanie sytuacji kryzysowej i przywrócenie równowagi psychicznej sprzed stanu kryzysowego. Zajmuje się bieżącym problemem i nie wykracza poza jego obszar. Zazwyczaj trwa nie dłużej niż 12 spotkań, które mogą odbywać się nawet do dwóch razy w tygodniu. Interwencja kryzysowa nie jest psychoterapią ale może się w nią przekształcić dopiero po opanowaniu sytuacji kryzysowej. O tym decydują wspólnie klient ze swoim terapeutą, jeśli oboje widzą taką potrzebę. Niektóre osoby w ciągu życia doświadczają wiele różnych sytuacji kryzysowych, gdyż u ich źródła mogą tkwić głębsze problemy natury psychicznej.

W naszej pracy posługujemy się sprawdzonymi metodami, które mają potwierdzenie w badaniach naukowych i wieloletniej praktyce klinicznej.

 

Dominik Gebler